Portugalski #30daylanguagechallenge

Nic tak nie rozwija, według mnie, jak nauka języków obcych. Dzięki temu możemy lepiej poznać i zrozumieć sposób myślenia innych ludzi. Lepiej rozumiemy też obce kultury i zwyczaje. Dla mnie to niezwykłe doznanie. Niestety, ale znam tylko dwa języki obce: angielski w stopniu biegłym oraz włoski w stopniu średnio-zaawansowanym. Przydałoby się dodać coś jeszcze, stąd też moje nieudolne próby podłapania norweskiego, esperanto czy też portugalskiego. Zawsze kończyło się na tym, że cierpiałem na brak czasu, brak materiałów i brak chęci. Postanowiłem jednak w końcu przełamać tę złą passę i powrócić do nauki kolejnego języka romańskiego – portugalskiego.

Continue reading “Portugalski #30daylanguagechallenge”

Formy neutralne płciowo w j. angielskim

Jakiś czas temu pojawiły się wiadomości, iż Uniwersytet Oksfordzki rzekomo nakazuje biednym studentom używanie jakiegoś dziwnego bezosobowego zaimka ze, oczywiście to wszystko przez tę „przeklętą poprawność polityczną”. Okazało się to nieprawdą, jednak mimo wszystko, postanowiłem skorzystać z okazji i popełnić krótki wpis poświęcony tym całym dżenderom w języku angielskim. Co to za zaimki bezosobowe, jak je stosować, no i dlaczego w polskim raczej nie doświadczymy tego typu rewolucji – m.in. na te pytania postaram się dzisiaj odpowiedzieć.

Continue reading “Formy neutralne płciowo w j. angielskim”

Tłumaczenia ustne (I)

Przekład ustny jest dość specyficzny i zdecydowanie nie należy do najłatwiejszych. Dla mnie nie ma dużej różnicy czy muszę tłumaczyć na bieżąco, czy też odwzorowywać całe dłuższe fragmenty wypowiedzi z moich własnych notatek; jednoczesne słuchanie, rozumienie i mówienie jest piekielnie trudne. Tego typu tłumaczenia wymagają mnóstwa praktyki, opanowania oraz wiedzy — rzeczy, których nie posiadam. Pomyślałem sobie, że założenie takiego małego internetowego pseudo-dziennika mogłoby mi jakoś pomóc w nauce tego typu tłumaczeń. I stąd pomysł na dzisiejszy wpis.

Continue reading “Tłumaczenia ustne (I)”

Nieregularna liczba mnoga w j. angielskim (I)

Tworzenie liczby mnogiej w j. angielskim to nic trudnego. Tworzy się ją łatwo, bo poprzez dodanie -s lub -es do rzeczownika. Czasami trzeba y zamienić na i, ale wszystko się robi raczej intuicyjnie. Niestety, są takie słowa, które wymykają się tym schematom. Goose, tooth, man, child to przykładowe rzeczowniki nieregularne. Tylko skąd się one wzięły?

Continue reading “Nieregularna liczba mnoga w j. angielskim (I)”

Inne sposoby wyrażania przyszłości

Z pewnością na zajęciach z języka angielskiego uczyliście się o czasie przyszłym future simple, czasami dochodząc do future progressive, a być może nawet do future perfect. Jednak nie wiem czy wiecie, ale cały ten czas żyliście w błędzie, bo tak na dobrą sprawę to czas przyszły w angielskim nie istnieje…  Continue reading “Inne sposoby wyrażania przyszłości”

Present Subjunctive

I suggest that he go thereThe police insisted the car be moved immediately… Jak to dziwnie brzmi, czy to jest w ogóle poprawne?! Być może niektórych z Was to zdziwi, ale okazuje się, że tak. Mamy bowiem tutaj do czynienia z takim trybem czasownika, który dość rzadko daje o sobie znać — tzw. trybem łączącym (subjunctive mood).

Continue reading “Present Subjunctive”

Czy warto się uczyć włoskiego?

Nauka języków obcych, zwłaszcza tych mniej popularnych, jest wbrew pozorom bardzo przydatna. Znając inne języki obce, jesteśmy w stanie zrozumieć inne kultury, inne narodowości, które tymi językami się posługują. Nic nie przychodzi jednak z łatwością, bowiem każdy język ma swoje zasady i wyjątki od tych zasad, nieregularności i specyficzne struktury gramatyczne. Jeśli chodzi o mnie, znam trzy różne języki z trzech różnych grup — polski (język słowiański), angielski (język germański), włoski (język romański). Dzisiaj chciałbym jednak porozmawiać na temat tego ostatniego, czyli o tym jaki jest język włoski — co sprawia mi trudność, a co przychodzi mi z łatwością?

Continue reading “Czy warto się uczyć włoskiego?”